هو الشافی

 کلینیک توانبخشی آرمان

تهران – میدان ونک – کوچه بیستم گاندی – پلاک ۱۰ – طبقه همکف

۸۸۷۷۶۹۰۳-۴
۸۸۶۵۳۸۸۹-۹۲

http://armanclinic.com/

http://www.armanpmr.com/fa/index-fa.html



شیوه‌ جدید ساخت اندام مصنوعی

 وسط محقق ایرانی صورت گرفت

شیوه‌ جدید ساخت اندام مصنوعی

جام جم آنلاین: محقق ایرانی موسسه MIT موفق به ابداع شیوه ای در ساخت اندام های مصنوعی شده است که با استفاده از آن می توان سلول های زنده را درون مکعب های پلیمری قرار داده و این مکعب ها را مانند آجرهای لگو برای ساخت یک اندام یا بخشی از یک اندام به هم متصل کرد.

به گزارش ساینس دیلی، علی خادم حسینی محقق MIT به همراه خاویر گومز این شیوه ساخت سه بعدی نسوج را Micromasonry یا میکروبنایی می نامند. در این شیوه از ماده ای ژله ای به عنوان ماده چسبنده یا همان سیمان برای چسباندن آجرهای پلیمری حاوی سلول های زنده به یکدیگر استفاده می شود.

این آجرهای کوچک از توانایی ساخت نسوج مصنوعی یا دیگر ابزارهای پزشکی برخوردارند و در زمینه نحوه ساخت و رشد دادن آنها در قالبهای مختلف از انعطاف پذیری بسیار بالایی برخوردار هستند.

در مهندسی نسوج برای به دست آوردن یک تک سلول باید ابتدا یک نسج را با استفاده از آنزیم ها از هم بشکافند و مواد میان سلولی که عامل به هم چسبیدن سلول ها به شمار می روند را از بین ببرند. با این حال زمانی که سلولها آزاد شوند سرهم کردن آنها به منظور ساخت نسجی که به ساختارهای طبیعی شباهت داشته باشد، فرایندی بسیار مشکل و پیچیده است.

به گفته خادم حسینی برخی از دانشمندان تاکنون موفق به ساخت نسوج ساده ای از قبیل نسوج پوستی، غضروف یا نسج مثانه بر روی چارچوب های قابل تجزیه شده اند اما این ساختارها معمولا در زمینه «میکرومعماری کنترل شده» نسوج کمبود دارند و به همین دلیل با استفاده از این شیوه ها نمی توان به نسوجی به پیچیدگی های نسوج طبیعی دست پیدا کرد.

خادم حسینی و گومز این لگوهای زیستی را با استفاده از از پلیمرهایی به نام پلی اتیلن گلیکول ساختند. این پلیمرها موادی مایع هستند که در برابر نور جامد شده و سلولهای زیستی را در آجرهای مکعبی در ابعاد ۱۰۰ میلیونیوم متر محبوس می کنند و در این حالت است که می توان مکعب ها را با استفاده از پلیمر PEG که نقش چسب زیستی را به عهده دارد برای ساخت نسوج متفاوت مورد استفاده قرار داد. پس از مرتب شدن ساختار مکعب ها بر روی قالب مورد نظر، ساختار دوباره تحت تاثیر نور قرار گرفته و چسب های پلیمری نیز جامد می شوند و به این شکل پس از برداشتن قالب اصلی مکعبها فرم ساختار مورد نظر را به خود خواهند گرفت.

خادم حسینی و گومز در عین حال از این شیوه برای ساخت لوله هایی استفاده کردند که عملکردی مانند مویرگ ها داشته و می توانند بر یکی از بزرگترین مشکلات مهندسی نسوج و اندام، کمبود تغذیه فوری خونی غلبه کند. به گفته گومز در صورتی که اندامی بسازید اما نتوانید مواد غذایی آن را تامین کنید اندام به سرعت خواهد مرد.

خادم حسینی و گومز در حال حاضر در تلاشند با استفاده از شیوه ابداعی جدیدشان به ساخت کبد مصنوعی یا نسوج قلبی بپردازند.